PUDELSI Dmuchaj Reaganowi w kasze, jego dzisiaj jutro nasze

Zespół Pudelsi powstał w 1986 roku. Stało się to po tragicznej śmierci lidera grupy Düpą Piotra Marka. Do pozostałych muzyków "Düpą" czyli: Pudla, Franza Dreadhuntera, Przesławnego Potoczka, Hajdasza syna Hajdasza dołączył Maciej M. Maleńczuk – zwany Człowiekiem o Trzech Twarzach. W początkowych latach zespół kontynuował twórczość Düpą i w większości opierał się na tekstach Piotra Marka - poety, muzyka, największego krakowskiego fana Franka Zappy, fotografa i przede wszystkim genialnego malarza symbolisty lub jak niektórzy wolą surrealisty, który wywarł trwały wpływ na środowisko krakowskiego podziemia intelektualnego, z którego wywodzą się m. in.: Püdelsi, John Porter, Maanam.

„Naszym credo było kpiarstwo. Piotr był wielkim kpiarzem i w głębi duszy kpił ze wszystkiego. Widać to było w jego zachowaniu i w jego tekstach" jak powiedział Potoczek.

Zespół już w 1986 r. został laureatem Jarocina. W 1987 r. zespół nagrał płytę "Kora - Püdelsi - Bela Pupa" z Korą Jackowską. Rozstania i powroty - tak najłatwiej opisać burzliwą historię zespołu, gdzie nieustannie zmieniali się muzycy z wyjątkiem Andrzeja "Pudla" Bieniasza i Franza Dreadhuntera, który mówi, że w tym właśnie tkwi siła Pudelsów, a naszych płytach jest wszystko: od metalu do symfonii, a wszystko przyprawione sosem a'la Pudelsi, z kpiarskim zacięciem i przymrużeniem oka. Viribus Unitis (1996), Narodziny Zbigniewa (Püdelsi grają Düpą) (1997), Psychopop (1999), Wolność słowa (2003), Jasna Strona - Legendarni Pudelsi 1986 -2004 (2004), Zen (2007) to płyty dziwne, ciekawe, zaskakujące, nigdy nie przechodzące bez echa i osiągające status "złotych". Od grudnia 2005 roku funkcję wokalisty w zespole pełni Szymon Goldberg– artysta plastyk, kompozytor i autor tekstów.

Do posłuchania koncert z 1987 roku. Wszystkie fotki by Mirek Makowski.

*****

Pudelsi - Live 87
download

PATOLOGIA CIĄŻY Trzeba nakraść jeszcze więcej

Zespół pochodził z podlubelskiego Świdnika. Założony przez Marka Banaszewskiego i Michała Karasińskiego. Początki kapeli to próby w dwu-osobowym składzie, na domowym sprzęcie składającym się z takich wynalazków jak pożyczona gitara podłączona do magnetofonu szpulowego ZK 140, który udawał skrzyżowanie fuzza ze wzmacniaczem. Do tego kartonowe pudełka jako atrapy perkusji i okazjonalne przeszkadzajki w postaci talerzy kuchennych. w takich warunkach powstały pierwociny późniejszych kawałków. Pierwsze poważne próby miały miejsce w pralni bloku, w którym mieszkał wokalista, w lecie 1982. Ściągnęli tam wszystko co tylko mogło udawać sprzęt kapeli. Ponieważ zachowywali się głośno, to pewnego razu złośliwy sąsiad zamknął ich podczas próby na kłódkę. Oswobodziła ich dopiero interwencja kumpla uzbrojonego w piłkę do metalu. Jesienią 1982 Patologia załapała się na próby w klubie studenckim "Medyk". Grali wtedy w składzie: Marek "Banol"-voc, Michał Karasiński-git, chórki, Andrzej "Misiek" Makara-bas i Jarek-dr (po jakimś czasie zastąpiony przez Kubę Majerczyka ex-Defloracja).

Po trzech tygodniach prób na Eltronach odbył się żenujący koncert na otrzęsinach. Ważne że pierwszy. Szczytowy okres działalności Patologi Ciąży to 1983 rok. Sporo występów, nagrywane na koncertach i próbach kasety, przegrywane z kasprzaka na kasprzaka docierają do wielu ludzi. Nagrodzeni przez publiczności na rockowym festiwalu w Białymstoku. Następnie koncert "Punk Zadyma"(25.II.83) z nowym basistą Markiem Kruszelnickim - Kruchym, "Punk O'Clock"- Patologia grała wtedy już z drugim gitarzystą Arkiem Smykiem. Następnie "Lublin Actions" koncert zainicjowany przez sam zespół , ale zorganizowany przez agencję koncertową Alma Art. Impreza odbyła się w Domu kultury "Kolejarz" W dniach 15-16 grudnia 1983. Patologia zagrała drugiego dnia obok Kultu, Abaddonu, oraz Dezertera. Próby dostania się do Jarocina zakończone niepowodzeniem. Najpierw nie zdążyli wysłać kasety, potem był plan awaryjny by pojawić się na dniach otwartych i w taki sposób dostać się na festiwal. Niestety nie wszyscy członkowie dotarli i w Jarocinie ostatecznie nie zagrali.

Utwór "Teheran" pojawił się w audycji "Radio Młodych" lubelskiej rozgłośni jako zapowiedz "Lublin Actons". Kawałek ten usłyszał Jurek Janiszewski znany działacz ówczesnego światka rockowego. Prowadził on lokalną listę przebojów na której zaczął pojawiać się utwór Patologi "Biała grzywa" - kawałek był czytelnym szyderstwem z Grzegorza Ciechowskiego - lidera Republiki jednego z ówczesnych podstawowych idoli młodzieżowych PRL. Miały miejsca przymiarki do nagrania studyjnego materiały. Jednak wkrótce Janiszewski wyleciał z radia z "powodów politycznych" a lubelskie "Studio System" zostało zamknięte. Jesień 1984 to końcówka istnienia Patologii Ciąży. Najpierw zostali wyrzuceni z klubu "Medyk", potem coraz większy marazm, tłuczenie tych samych kawałków w oczekiwaniu na nagrania, które nigdy nie miały nadejść. Wreszcie kolejni członkowie zaczęli zakładać rodziny, gitarzysta sprzedał gitarę, wszyscy zaczęli myśleć o "poważniejszych" sprawach. Czas istnienia Patologi Ciąży dobiegł końca.

Zespół reaktywował się parę ładnych lat temu trochę w innym składzie i pod skróconą nazwą Patologia. Nagrał dwie płyty, na pierwszej znalazło się kilka starych numerów z tamtych czasów. Do posłuchania 20 utworów z demo 84 i koncertu z Punk Zadymy w Lublinie z 83 roku. Jakość pewna jest zachowana ale efekt mp3 słyszalny.

*****

Patologia Ciąży - demo84/live83
download

BIKINI Idę samotny ulicą mego miasta

Toruński zespół Bikini został założony po odejściu Zbyszka Cołbeckiego z Rejestracji Przedpoborowych (późniejsza REJESTRACJA) na jesieni 1981. Pierwsze trzy próby odbyły się w piwnicach budynku Starej Od Nowy w dniach 11, 12 i 13 grudnia. Klub Od Nowa z powodu stanu wojennego został zamknięty. Do kolejnej próby upłynęło kilka dobrych miesięcy. W międzyczasie Zbyszek dokonał paru zmian personalnych i na wiosnę Bikini ruszyło w składzie. Zbyszek Cołbecki -git,voc, Tomek Wiśniewski -dr, Andrzej Czarnecki -bass i chórek dziewczyn, popularnie zwanymi "Kaczkami" czyli Ania Kamińska (późniejsza żona Kazika), Violetta, (późniejsza żona "Jeżyka" z Brygady Kryzys) i nieżyjąca już Beata Wieczerzak.

Plotka głosiła, że nazwa kapeli BIKINI była prezentem urodzinowym dla Zbyszka od Grzegorza Ciechowskiego. Faktycznie nazwę wymyślił jego przyjaciel - Max. Zespół brał udział w dwóch Festiwalach w Jarocinie, grał w Brodnicy. Miał koncerty w Warszawie, Słupsku i oczywiście Toruniu. Na jednym z koncertów w warszawskiej Rivierze-Remont grał jako przedgrupa dla EXODUS. Wygrywał festiwale w Jarocinie i Brodnicy, jego nagrania leciały w radio, nawet zrobił demo.

Cztery nagrania zostały dokonane w studio w Klubie Morskim. Kolejnych nagrań dokonał w Radio Bydgoszcz jednak materiał nie został nigdy wykorzystany. Grupa rozpadła się późnym latem 1983 roku, Zbyszek jeszcze parę razy próbował reaktywować zespół w różnych składach, jednak nic nie powtórzyło oryginalnego BIKINI. Ostatnia próba wskrzeszenia zespołu była w 2007 roku kiedy to zarejestrowano utwór 'Taka dupa' napisany jeszcze przez Zbyszka kiedy grał w Rejestracji. Nota bene utwór całkiem odmienny od tego co Rejestracja grała później.

Nowa wersja 'Nocnych ulic' jest na płycie 'Zakazane piosenki' wydanej przez Strachy na Lachy.

Warto bliżej przyjrzeć sie Zbyszkowi Cołbeckiemu gdyż to dosyć ciekawa postać jest. Ostatnio zdobył wielką popularność jako Ziggy Dust czyli Tańczący Śmieciarz z Londynu. Od lipca 2008 roku film na Yuotube obejrzało ponad 440 tysięcy internautów. Ludzie przyjeżdżali do dzielnicy Chiswick z całego miasta, aby zobaczyć jego popisy. Jakiś czas temu Ziggy na stałe wrócił do rodzinnego Torunia.

Lider Bikini nie potrafi nigdzie na długo zagrzać miejsca. Przed pobytem w Anglii podróżował po Hiszpanii. Żonglował tam w cyrku, opiekował się psami w schronisku, zbierał owoce, malował domy. Pomimo że deklaruje swoją miłość do Torunia, wkrótce chce przenieść się do Warszawy, gdzie będzie kontynuować swoją muzyczną przygodę.

- Ostatnio kupiłem nawet nową gitarę. Chciałbym na niej nagrać zbliżoną do oryginalnej wersję „Nocnych ulic” oraz nowe piosenki. Ciągnie mnie do muzyki - mówi. - Na razie, jak każdy emigrant, chcę załapać się na abolicję podatkową i marzę o tym, aby mieć gdzieś wreszcie swoją bazę. Polska jest jednak bardzo drogim krajem.

Do posłuchania utwory z Jarocinów 82/83, dema 83/96, Torunia, studia 2007 itp. Jakość od tych gorszych do tych lepszych ale bez bólu.

*****

BIKINI Nagrania archiwalne

INSTANT ART Put It On, Darling

Artykuł Macieja Chmiela z warszawskiej Wyborczej(nr 234 z 6.10.93):

Jeżeli traficie na występ zespołu, którego członkowie mają ciała pokryte farbami, jeśli muzyce towarzyszy pokaz slajdów i filmów wideo, a dźwięki docierające do waszych uszu znajdują się na granicy słyszalności i genialności, to z pewnością jest to koncert grupy Instant Art.

"To nie jest koncert, to pokaz" - zaprotestowałby z pewnością Jerzy Caryk, założyciel i lider zespołu, absolwent Wydziału Grafiki warszawskiej ASP. Istotnie, w czasie występów Instant Art, awangardowej formacji rockowej, sztuki wizualne i muzyka nakładają się i uzupełniają. Slajdy rzutowane są na siatki ustawione w ten sposób, by stworzyć wrażenie trójwymiarowości, a współpracująca z Instant Art grupa Aktywna Telewizja emituje enigmatyczne ejakulacje wizyjne.

Zespół Instant Art zawiązał się jako duet w 1986 roku. Jerzy Caryk i inżynier Krzysztof Żukowski byli już wcześniej (choć nie równocześnie) członkami grupy Radio Warszawa. Ta legendarna formacja uważana jest za polski odpowiednik The Residents.

Caryk i inżynier Żukowski na początek postanowili budować swoją tożsamość przez nawiązanie do twórczości grupy This Heat. Ten okres dokumentuje kaseta "Dialogi i Pieśni Masowe". Drugą edycję "Dialogów..." tworzy już trio. Nowym członkiem grupy zostaje elektronik Ryszard Rogocki. W tym składzie Instant Art wyjeżdża w czerwcu 1991 roku na stypendium do Holandii, czego efektem jest studyjna kaseta "The Wormy Love", wideoklip do piosenki "Half Live, Half Love" oraz dwa 20-minutowe filmy wideo emitowane symultanicznie jako część instalacji prezentowanej w Wiedniu we wrześniu 1991 roku.

Sukcesy twórcze nie przekonały jednak melancholijnie nastawionego do rzeczywistości inżyniera Krzysztofa Żukowskiego, który postanowił odejść z zespołu. Ten bolesny cios nie załamał pozostałych członków grupy. Znów jako duo tworzą muzykę do filmu "Pustynia" Marii Poszwińskiej, a Jerzy Caryk jako U-reC wydaje dwie solowe kasety. Druga z tych kaset "Opus Numero Uno" zawiera syntezatorowy pastisz rozmaitych gatunków i stylów muzycznych.


Put It On, Darling wydany przez Obuh Records w 1994 roku to pierwszy, dotąd niepublikowany materiał (1986) warszawskiej grupy powstałej na gruzach legendarnego RADIO WARSZAWA. Niezwykły ciąg kalejdoskopowych utworków - groteska, ironia, duch niezapomnianych The RESIDENTS. Prawdziwie ekscentryczny zacier znad Wisły!

*****

INSTANT ART Put It On, Darling
download

CORPUS X Zabili mnie

Corpus X był ze Szczecina i grał w okolicach roku 82. Jego głównym liderem był Zdzisław Jodko czyli Dzidek, obecnie znany jako wydawca Garażu czy z firm Jimmy Jazz, Rockenroller. Za największy sukces grupy pewnie można by uznać udział w Jarocinie 82 i puszczenie dwóch utworów w radiu - Zabili mnie i Dlaczego ja. Muzycznie Corpus X był mieszanką punka, fali i reggae choć jak sami się określali byli pierwszą polską kapelą grającą ska. Miejscami trochę kojarzą mi się z dokonaniami Kryzysu ale zespół miał swój własny niepowtarzalny styl i szkoda że nie nagrał nawet singla. Utwór 'Dlaczego ja' został ostatnio skowerowany przez Strachy Na Lachy na płycie 'Zakazane piosenki'.

Jeszcze notka z Folderu Jarocin 82:

CORPUS X wywodzi się z muzyków działających w szczecińskim środowisku nowofalowym. Zespól powstał w grudniu 1981 roku. ... odbył się tajny koncert dla skromnej grupy fanów. Koncert oficjalny nie odbył się z powodu przeciwdziałania wrogiego obozu, jakim było grono pedagogiczne szkoły... piszą o swoich kłopotach, towarzyszących im w tym czasie. Obecny skład grupy tworzą: Paweł Dąbrowski - gitara basowa, Artur Adamowicz - perkusja, Zdzisław Jodko - śpiew, Andrzej Nowacki - gitara, śpiew, Krzysztof Bilbin - gitara i Misiek - saksofon.

 CORPUS X - Koncert w gdańskim Akwenie (1983)

*****

Corpus X - dokument

IVO PARTIZAN Dlaczego tak smutno gram?

Ivo Partizan - jeden z czołowych przedstawicieli polskiej zimnej fali. Powstał w 1984 roku w Mogilnie na bazie punk rockowej formacji Bunkier. Dokładna data rozpadu grupy nie jest znana, mówi się o roku 1987. Wtedy mało która kapela tak grała, największą popularnością wśród młodzieży cieszyła się muzyka punkowa. Nawiązania do Iana Curtisa i Joy Division popularne w naszym kraju stały się nieco później. W sumie niewiele można powiedzieć o kapeli jaką był Ivo Partizan. Kontrowersyjna nazwa, zaczerpnięta od imienia przywódcy komunistycznej partyzantki na terenie Jugosławii Ivo Loli może podkreślać korzenie punk rockowe zespołu. W 1985 roku zespół wysyła kasetę z nagraniami na przegląd w Jarocinie i dostaje się do najlepszej 10 zespołów tamtego festiwalu. Debiut więc bardzo udany, w pamięć uczestników tamtej imprezy zapada utwór z którym zespół będzie do końca swojej działalności kojarzony. Oczywiście chodzi o „Jozefa Mengele”. Tekst napisany pod wpływem śmierci doktora w Ameryce Południowej, staje się przedmiotem wielu kontrowersji w komunistycznym kraju. O sukcesie "świeżego" Ivo Partyzan rozpisywały się ogólnopolskie czasopisma - Mimo sztywnych założeń, zespół tworzy muzykę pozwalającą mieć nadzieję, że przełamie barierę odgradzającą go od własnego, a nie narzuconego przekazu - komentowano w magazynie Non Stop. - Do głosu doszła refleksja - pisze Sztandar Młodych z '85 roku.

W tym samym roku zespół zdobywa wyróżnienie w IV Przeglądzie Muzyki Alternatywnej i Awangardy Rockowej „Poza kontrolą” w warszawskim klubie Riviera-Remont. Kolejny, 1986 rok to koncert na Pierwszym Przeglądzie Muzyki Nowej i Odjazdowej, "Akant", Katowice (25-26.04.1986), gdzie zdobywa oszałamiającą popularność. Kilka miesięcy później, występuje już jako gwiazda Jarocin '86. Jednak przyjęcie zespołu jest tak samo zimne jak muzyka grupy. Ivo Partizan po raz kolejny potwierdził, że warto w niego inwestować - rozpisują się jednak po występie gazety. Kolejny rok to już tylko występ wokalisty Marcina Adamskiego z zespołem Malarze i Żołnierze na „Poza Kontrolą”. W udzielonym wtedy wywiadzie Adamski potwierdza istnienie zespołu Ivo Partizan w niezmienionym składzie. Jednak żadne kolejne informacje poza ogłoszeniem o poszukiwaniu nowych muzyków do zespołu już się nie ukazują. Ivo Partizan umiera prawdopodobnie śmiercią naturalną. Zespół zagrał jedynie 13 koncertów.

Ivo Partizan występował w składzie:
Maciek „Mecenas” Adamski - śpiew
Sławek Ruciński - gitara
Mariusz Twarużek - perkusja
Leszek Duszyński - bas

Czytając publikacje prasowe z lat świetności grupy z Mogilna można było zauważyć, jakie w latach młodości mieli marzenia członkowie grupy. Leszek Duszyński planował zostać prawnikiem, bo jak mówił, chciał pomagać bezradnym wobec prawa. Obecnie obejmuje posadę burmistrza w Mogilnie. Nie zapomniał także jak się gra na gitarze co widać na powyższym zdjęciu. "Mec" (Maciej Adamski) w 1987 roku skończył Studium Nauczycielskie w Bydgoszczy i pragnął zostać nauczycielem na wsi – przynajmniej usilnie poszukiwał takiej posady. Obecnie wiceprezes LKSS "Sokół", częsty komentator II- ligowych meczy w Mogilnie. Jak widać, część z tych założeń ma pokrycie w dniu dzisiejszym.

W archiwum nagrania z Poza Kontrolą, Jarocina i fragment demo. Zdjęcie z Jarocina autorstwa Mirka Makowskiego.

*****

Ivo Partizan - archiwum

VARIETE Groby są w nas

Tym razem dzięki uprzejmości 'psz' koncert Variete z Jarocina 85. Co prawda brakuje ostatniego numeru Pere Lachaise ale jakość jest przyzwoita i lepsza od mojej więc zapraszam do posłuchania. Set rozpoczyna legendarny utwór Cmentarze.

Przygody Variete - niegdyś flagowego okrętu nowej fali, w niczym nie przypominają klasycznej drogi w show biznesie: "kontrakt-promocja-debiut-trasa-drugi album" etc. Grupa powstała ponad 25 lat temu, ale swoją debiutancką płytę wydali dopiero dziesięć lat później. W międzyczasie Variete kilkakrotnie zdobywało uznanie jarocińskiej publiczności, częstując ją niepokojącą odmianą surowego gitarowego transu oraz charakterną poezją, to krzyczącego, to szepczącego do mikrofonu Grzegorza Kaźmierczaka.
Po świetnie przyjmowanych koncertach zespół nagrał płytę dla legendarnego "Klubu Płytowego Razem" (czy ktoś pamięta jeszcze te szare okładki). Niestety, materiał został skradziony z samochodu muzyków i wydany dopiero w 2002 roku jako "Bydgoszcz 1986". Wierni fani przez kilka lat byli więc skazani na domowo-koleżeńskie nagrania z wysoko-szumnych kaset "Stilon". Od tego czasu Variete nagrało między innymi "Koncert w Teatrze Stu" w Krakowie, który dokumentuje ich jazzujące oblicze, z improwizacjami Mikołaja Trzaski na czele, czy najbardziej surowy album w dorobku grupy: "Wieczór przy balustradzie". Kaźmierczak wraz z basistą grupy Wojtkiem Woźniakiem zdobywał również laury na Festiwalu Piosenki Autorskiej w Hybrydach. Variete jest zespołem, który kształtował się w czasie kiedy w muzyce rockowej dominowała estetyka nowo-falowa, następnie przeżywał lata romansu z jazzem, by przejść do surowego, gitarowego grania. Najnowsze płyty są odsłoną kolejnej zmiany. To skręt w klubowe wręcz bity z elementami dubu i jazzu, zależny jednak cały czas od charakterystycznej basowej motoryki. Variete to zespół, który przez cały czas poszukuje tonu odpowiedniego do swojego czasu i jako jeden z nielicznych gra muzykę, która nie udaje żadnej innej.

*****

Variete - Jarocin'85
download